català | español
 
Quién es y cómo trabaja Joan Contreras
Cursos y conferencias
Consejos y pautas de actuación
Mi blog
 
Joancontreras.com
Una mirada diferente para entender a los niños,
a los adolescentes y a nosotros como padres y educadores.
Twitter   Facebook

Consejos y pautas de actuación
       
 

Consejos y pautas de actuación

Pataletas.....o la rebeldía sin causa.

Descripción y pautas de actuación en caso de que vuestro hijo/a esté pasando por esta etapa en que tiene pataletas.


Hay momentos en la vida del niño que nos sorprenden. Y esta situación es realmente una gran “sorpresa” para los padres. El niño empieza a llorar, a patalear, a tirarse en medio del suelo de la calle o de casa ante cualquier nimiedad, cualquier tontería que le haya pasado. NO hay razón alguna que explique dicho comportamiento. Es una pataleta.

 

Las características de las pataletas son:

- suceden en cualquier momento.

- no hay una razón de peso que expliquen los lloros.

- Cuando intentamos calmarles suelen llorar y protestar aún más.

- Se pueden alargar bastante tiempo.

- A los padres “novatos” les deja bastante descolocados.

¿Qué hacer?

1. Identificar que es realmente una pataleta.

2. NO ENFADARNOS.

3. NO HACERLES MUCHO CASO.

En muchos casos la pataleta se convierte en un verdadero chantaje para que los padres se sometan al poder del hijo.

4. Dejar que lloren un rato, no intentar calmarles de forma inmediata. Si les decimos que no lloren harán justamente lo contrario.

5. Con paciencia, intentar ir distrayéndoles poco a poco. A sabiendas que inicialmente nuestras palabras de consuelo servirán para acentuar sus lloros. Cabe insistir de forma regular e ir hablándoles.

6. Intentar moverlos de sitio, seguir el paseo, si estamos en la calle, aunque siga llorando. Si se da en casa, cambiarlos de sitio, de la habitación al comedor, p.ej.

7. Presentar personas, juguetes, sin mucho interés por nuestra parte, para intentar así que se vayan distrayendo.

8. Hablar poco, y con seguridad. Cada padre tendrá que aprender qué es lo mejor para cada niño.

Niños muy sensibles:

- les gusta que les hablemos, buscando la confidencialidad y apoyo.

- En ocasiones NO se pueden calmar solos, se “irritan” emocionalmente y necesitan de nuestra atención para que paren. Pueden estar llorando 2 horas sin parar y no es efectivo el “dejarlos hasta que se cansen”.

- Se aconseja estar por ellos y ayudarles a salir de los lloros y desesperación si vemos que no se calman (dejar pasar un tiempo mínimo, que puede ser de 15 a 20’).

Niños “fuertes” o “todoterreno”

- Imposible totalmente de hablar o razonar con ellos. Cabezotas.

- Suelen acabar la pataleta rápidamente, tal y como empezó.

- Se distraen más fácilmente que los del grupo anterior.

- Tienen necesidad de “descargar” físicamente, generalmente contra alguien (padre, madre, hermanito, etc.).

- Son especialmente útiles los juegos de descarga (juegos que no son de mesa, como jugar a atrapar, a esconderse, a descubrir cosas, etc.).

9. No permitir que nos peguen. Que estén enfadados es una cosa, que nosotros tengamos la culpa es otra. Podemos desviar la rabia zapateando el suelo, diciéndoles que el suelo tiene la culpa y que lo pisoteen fuerte.

10. En la gran mayoría de casos, paciencia, oír los lloros durante un rato con alegría y comprensión, si es posible (todo depende del temple de nuestros nervios en aquel momento). Cabe tener en cuenta que el niño llora y a la vez nos observa. Mi sobrino, en plena pataleta, para por un instante, mira a ver qué hacen los adultos y después sigue llorando!!!.

Por tanto están a la espectativa de a ver qué pasa. Y “lo que pasa” son emociones, emociones del adulto. Puede ver a una mamá o un papá que exprese:

- Nerviosismo contenido.

- Inseguridad.

- Desbordamiento emocional, desesperación.

- Rabia.

- Tranquilidad.

- Complacencia.

- Actitud firme de no hacer caso al niño. - Etc.

Al niño tenemos que hacerle entender, y, ojo, ésta puede ser una tarea de años, que rechazamos su conducta, no su persona.

Vamos a hacerle caso y vamos a calmarle porque es él, no porque consiga coaccionarnos con sus lloros.

Fácil de describir en palabras y difícil de hacer en la práctica. En ocasiones muy difícil. Especialmente si hay público (familia, amistades, gente que pasa por la calle….). Si seguís las normas anteriores es posible que la temporada de pataletas sea corta.

Si el niño/a tiene cinco o más años y aún sigue con pataletas es un grave problema de comportamiento. Es preciso consultar y pedir ayuda.

Las pataletas son una -de tantas- prueba de fuego para los padres Es preciso comprenderlas e irán desapareciendo poco a poco.

Para saber más

Y ahora quizás te interese...

Psicólogo. Orientador y psicoterapeuta. Asesoramiento individual y familias - Psicòleg Colegiat nº 6.783
Psg. Muntanya 58, Entlo. - 08400 Granollers - Barcelona
Tel. 93 879 37 31 - info@joancontreras.com
Aviso Legal/ Política de Privacidad - Política de Cookies


Creative Commons License
L'obra de joancontreras.com està subjecta a una llicència de
Reconeixement-No comercial-Sense obres derivades 2.5 Espanya de Creative Commons
Creat a partir d'una obra disponible a joancontreras.com
Programació i disseny web: Clickart